زبان نگاه

roya

سلام
این شعر یکی از شتاهکارهای هوشنگ ابتهاج هست امیدوارم خوشتون بیاد

نشود فاش کسی آنچه میان من و توست
تا اشارات نظر نامه رسان من و توست
گوش کن با لب خاموش سخن می گویم
پاسخم گو به نگاهی که زبان من و توست
روزگاری شد و کس مرد ره عشق ندید
حالیا چشم جهانی نگران من و توست
گر چه در خلوت راز دل ما کس نرسید
همه جا زمزمه ی عشق نهان من و توست
گو بهار دل و جان باش و خزان باش ، ارنه
ای بسا باغ و بهاران که خزان من و توست
این همه قصه ی فردوس و تمنای بهشت
گفت و گویی و خیالی ز جهان من و توست
نقش ما گو ننگارند به دیباچه ی عقل
هر کجا نامه ی عشق است نشان من و توست
سایه ز آتشکده ی ماست فروغ مه و مهر
وه ازین آتش روشن که به جان من و توست

roben

زیبا بود مرسی
از شعرهای سایه خوشم میاد

roya

خیلی ممنون ازتون

اره منم عاشق شعرهای ابتهاجم بخصوص این شعرش محشره Twisted Evil

monir

ياشاسين.عالي بود Shocked

مخصوصا اين تيكش كه ميگه:
نقش ما گو ننگارند به دیباچه ی عقل
هر کجا نامه ی عشق است نشان من و توست ......
واقعا محشر بود.مرسي Exclamation

parvaneh

ای کاش زبان نگاهم را می دانستی
و با این همه سکوت
مرا به خاموشی متهم نمی کردی!

کاش می دانستی من همیشه
با زبان چشمانم با تو سخن می گویم
چشمانی که از ندیدنت
سیل ها دارند برای جاری ساختن
سخن ها دارند برای گفتن
غزل ها دارند برای از تو سرودن و
عشق ها دارند برای از تو فریاد کردن...

کاش می دانستی که من تو را
دوست دارم
کاش می دانستی..